تبلیغات
شکار - شکار کبک
پنجشنبه 19 شهریور 1388

شکار کبک

   نوشته شده توسط: زبل خان    

تفنگ بادی، هدیه مرگبار

مجسم كنید، اعضای خانواده ای برای رهایی از هوای گرم و آلوده تهران عازم یكی از ییلاق های اطراف شهر شده اند، در ساحل رودخانه، كنار انبوه درختان سفره ناهار را گسترده اند! اما نوجوانی از همین خانواده، با تفنگ بادی اش، سودای دیگری در سر دارد. او پرنده آوازه خوانی را كه با صدای زیبایش خانواده را مشعوف كرده است با چشم هایش تعقیب می كند تا هدف گلوله ساچمه ای قرار بدهد. این گرایش ضدحیاتی و مغایر با سرشت و اخلاق آدمی چگونه در یك نوجوان شكل گرفته است. چرا امثال او در پی تعقیب و كشتار حیوانات و پرندگانی هستند كه بخشی از منظومه حیات را تشكیل می دهند.
خانواده هایی كه تفنگ بادی را به عنوان اسباب بازی برای كودكان خود خریداری می كنند، گام اول را در تغییر رفتار او و در نهایت برخورد بیرحمانه اش با حیوانات برمی دارند و هنگامی كه فرزندشان پرنده ای را هدف قرار می دهد در صدد تشویق او برمی آیند، گام دوم برداشته می شود و به این ترتیب در یك دوره حساس سنی، شخصیت كودك با تمایلات حیوان آزاری شكل می گیرد و تا پایان عمر، به صورت بخشی از منش و رفتار او درمی آید. زمانی كه كودك به هر دلیل، جوجه ای را می كشد یا شكم قورباغه ای را می درد نیازمند آگاهی و راهنمایی از جانب پدر و مادر و اطرافیان می باشد. باید كودك دریابد كه حیوانات به عنوان حلقه ای از زنجیره حیات حق زندگی دارند و با نابودشدن آنها، زندگی انسان نیز به مخاطره می افتد.
در این ایام كه تعطیلات مدارس آغاز می شود، بعضی از كودكان و نوجوانان، به عنوان تفریح و تفنن به آزار حیوانات روی می آورند، همه ما بارها دیده ایم، كه در محله های شهر تهران، كلاغ یا كبوتری، با تفنگ بادی هدف قرار می گیرند. كلاغ و كبوترهای چاهی موسوم به «یاكریم»، آخرین پرندگانی هستند كه با جان سختی و تحمل هوای آلوده تهران، هنوز در شهر و در میان ما زندگی می كنند.
سارها، زاغی ها، بلبل و بسیاری از پرندگان كه روزگاری، با آوازهای خود به تهران صفا می دادند، شهر را ترك كرده اند و به ندرت می توان بعضی از آنها را در محله های پیرامونی تهران كه هنوز نشانه هایی از طبیعت و هوای قابل تحمل را دارند، مشاهده كرد. روا نیست، پرندگانی را كه هنوز در شهر مانده اند، بیرحمانه هدف قرار دهیم، لانه شان را ویران سازیم. یا در ییلاق و گردش در دامان طبیعت، بیرحمانه به شكار پرندگان و حیوانات بپردازیم. در روزگاران گذشته كه تعداد حیوانات و پرندگان بسیار زیاد بود و مناسبات تولیدی و اقتصادی با امروز تفاوت داشت، آدمی ناچار بود، بخشی از غذای خود را از راه شكار پرندگان و حیوانات وحشی تأمین كند، اما امروز كه تعداد زیادی از پرندگان و حیوانات نابودشده اند، تمامی سعی ملت ها بر آن است كه از باقیمانده آنها حمایت كنند.